• Rano stupanje u seksualne odnose, nezaštićeni seksualni odnosi,  promiskvitet i neodgovorno seksualno ponašanje, doveli su do satistički značajnog porasta spolno prenosivih bolesti.
• Ovakav trend doveo je do epidemioloških pomjeranja oboljevanja od malignih bolesti, prije svega raka grlića materice, prema mlađim populacijama.
• Muške genitalije su nešto otpornije na HPV infekciju koja se kod njih rjeđe klinički manfestira ali mogu biti stalan prenosnik zaraze na spolnog partnera

 Kondilomi predstavljaju seksualno prenosivu dobroćudnu bolest koja može zahvatiti čitav donji dio genitalnog trakta žene. Kao su spolno prenosiva bolest, kondilomi nastaju u fertilnoj dobi žene, veoma rijetko prije puberteta ili u kasnoj  postmenopauzi. Ukoliko se jave kod djece, po pravilu su znak spolnog kontakta ili seksualnog zlostavljanja. Uz kondilome se veoma često otkriju i druge spolno prenosive bolesti, npr. gonoreja, Gardnerela vaginalis vaginitis, trihomonijaza i herpes genitalis, pa su pomješani i simptomi tih infekcija, posebno obilan patološki vaginalni iscjedak.

Bolest donjih genitalnih organa

 Izolovana pojava kondiloma na sluznici vagine je rjetka pojava, gdje mogu izazvati „kondilomatozni vaginitis“.  Najčešće su udruženi sa kondilomima lokaliziranim na stidnici (vulvi), međici (perineumu), čmaru ili cerviksu. U vagini su raspoređeni na samom ulazu (introitusu)  ili na vaginalnim svodovoma (forniksima). Klinički se manifestuju u vidu bradavičastih tvorbi koje mogu biti pojedinačne ili združene (konfluirane) u veće grozdaste nakupine. Daljnjim rastom, od bradavica mogu nastati velike oteklne koje ulceriraju i sekundarno se inficiraju. Zbog toga imaju veoma neugodan zadah. Dijagnoza se postavlja inspekcijom i pregledom vagine pod spekulima, pri čemu se uočavaju tipične promjene.

Maligna alteracija kondloma

 Kako smo još uvijek zemlja sa niskim stepenom zdravstvene kulture u kojoj se zbog „tradicionalnog odgoja“ stvaraju tabui o seksualnom zdravlju,  djevojke se u određenim sredinama teško odlučuju za stručnu pomoć zbog ove bolesti. Tako dolazi no neprestalnog bujanja bradavica koje se šire po osjetljivoj sluznici vagine, klitorisa, malih usana i čmara. „Zapušteni“ kondilomi koji traju duže vrijeme i koji se stalno umnožavaju mogu i maligno alterirati. Kako je njhova podloga donji genitalni trakt koji je veoma dobro prokrvljen i ima razgranate limfne sudove, u onkološkom smislu maligna alteracja kondiloma se tretira kao karcinom stidnice ili rodnice. Zbog toga se svaki odstranjeni kondilom mora poslati na mikroskopsku (histološku) analizu.

Uloga HPV infekcije

 Humani papiloma virusi (HPV) na koži i sluznici stidnice i vagine uzrokuju različita oštećenja i proliferacije sluznice koja se klasifikuju u tri grupe: kondilomi (condylomata acuminata), intraepitelne neoplazije (VIN) i maligne lezije (bazaloidni, kondilomatozni i verukozni tip planocelularnog karcinoma). Više od jednog vijeka je postojala sumnja da agensi spolno prenosivih bolesti mogu učestvovati u nastanku premalignih i malignih lezija donjeg genitalnog trakta žene. Hipoteza zur Hausena o kancerogenoj ulozi humanih papiloma virusa od prije 30-tak godina je ustanovila nedvojben onkogeni potencijal HPV promjena stidnice, vagine i cerviksa. U procesu maligne alteracije različitih HPV promjene stidnice, značajno je sadejstvo kokarcinogena, među kojima se ističe infekcija drugim virusima, lokalna trauma, pad imuniteta, genetski faktor i pušenje. Rano stupanje u seksualne odnose, nezaštićeni seksualni odnosi,  promiskvitet i neodgovorno seksualno ponašanje, doveli su do satistički značajnog porasta spolno prenosivih bolesti.

 Trend ranog stupanja u intimne odnose doveo je do epidemioloških pomjeranja oboljevanja od malignih bolesti, prije svega raka grlića materice, prema mlađim populacijama. Danas je poznato preko 100 HPV tipova, dok se na na muškim i ženskim genitalijama može detektovati oko 30 HPV tipa različitog onkološkog potencijala. Dijele se u tri grupe:

• I tipovi niskog onkogenog potencijala: 6 i 11, zatim 30, 34, 41, 42, 43, 44. Prisutni su u condyloma acuminatum, rjeđe u neoplazijama niskog malignog potencijala
• II tipovi umjerenog onkogenog potencijala: 31, 33, 35, 39, 51, 52, 58, 61. Prisutni su u intraepitelnim neoplazijama cerviksa, rjeđe u invazivnom karcinomu.
• III tipovi visokog onkogenog potencijala: 16 i 18, zatim 45 i 56.

Prisutni su u premalignim promjenama visokog potencijala, invazivnom karcinomu i metastazama limfnih čvorova u zdjelici

Liječenje kondiloma

 Prvi korak na početku liječenja kondiloma je suzbijanje bilo kakve udružene infekcije. Neophodno je prvo izliječiti pojačan vaginalni sekret kako bi izostala iritacija tkiva u području odstranjenih kondiloma. Prilikom planiranja liječenja treba imati u vidu da je latentna infekcija prisutna i u okolnom tkivu koje je normalnog izgleda.  U nejasnim slučajevima, kao i pri sumnji na postojanje subkliničkih promijena od pomoći je kolposkopski regled i uzimanje tkivnog uzorka na HPV identifikaciju.

 Liječenje kondiloma može biti konzervativno i hirurško. Lokalna konzervativna terapija sastoji se od ordiniranja interferona, podofilina, trihlorsirćetne kiseline, te imunosupresivne (Aldara) ili citoststke (Efudix) terapije. Konzervativni pristup terapiji kondiloma ima loše strane jer može doći do oštećenja (ulceracije) okolnog tkiva a uzorak se ne može poslati na histološku verfikaciju. Hirurško liječenje ima prednost jer se nakon intervencije svi vidljivi odstranjeni kondilomi šalju na mikroskpsku obradu kada se isključuje njihova eventualna maligna alteracija. Ova metoda uključuje odstranjivanje kondiloma kohleom, laserom, elektrokauterom, krioterapijom ili radiohirurškim nožem.

Kondilomi u trudnoći

 Fetus za trudnicu predstavalja alotransplantat jer plod nije iste genske strukture, nego genska kombinacija majke i oca. Iako je za njen imuni sistem „strano tijelo“, majka ne odbaci plod koji se u materici razvija i raste do zrelosti za vanmaterični život. Kod trudnica se javljaju promjene u imunom sistemu koji se sastoji od promijenjenog imunog odgovora prema stranom tijelu  (imunotoleracja). Ovaj fenomen se javlja isključivo u trudoći. Iz tog razloga kod trudnica je oslabljena otpornost na infekcije pa je pojava kondiloma relativno česta pojava. Kondilome kod trudnica treba liječiti jer se ubrzano šire. Iz razloga imunotolerancije, trudnice su prijemčivije infekcijama herpes simplex i zoster virusa, virusa prehlade, gripe te ostalim bakterijskim infekcijama.

Kondilomi kod muškaraca

 Rezervoar HPV infekcije kod muškarca je sluznica izvodnog mokraćnog kanala –  mokraćovod (uretra), glans i koža penisa, skrotuma i koža koja prekriva stidnu kost. Muške genitalije su nešto otpornije na HPV infekciju koja se kod njih rjeđe klinički manfestira ali mogu biti stalan prenosnik zaraze na spolnog partnera. Kondilomi se kod muškarca najčešće javljaju na koži penisa i stidne kosti. Ne postoji razlika u liječenji kondilma kod žene i muškarca. Hirursko otklanjanje je sigurnije, sa manjim postotkom recidva bolesti.